Alles went...behalve Advent

Zondag 2 december begon de Adventstijd. Maar alle Adventskalenders beginnen op 1 december. Dat maakt het wel wat overzichtelijker, want Advent begint officieel op de vierde zondag voor kerst. Zoals we weten valt kerst elk jaar weer op een andere dag in de week.
Als eerste Kerstdag op maandag valt dn is 24 december nog vierde Advent en is dus 3 december dan de eerste zondag van Advent. Als eerste Kerstdag op zondag valt, dan vat de eerste Advent op 27 november. Dat betekent elk jaar een andere Adventsalender. En daar heeft de industrie natuurlijk moeite mee. En daarom is er een standaard adventskalender gekomen. Ergens wel jammer. Er wordt al zoveel aangepast aan de 24uurseconomie. Alles zo organiseren da mensen zoveel mogelijk kunnen werken en uitgeven Zou het bijvoorbeeld niet handiger zijn dat Kerst altijd in het weekend valt? Goed voor de economie. Ik hoor u al protesteren: het is juist zo heerlijk als Kerst net buiten het weekend valt dan heb je tenminste wast meer dagen vrij! Want we snakken ernaar dat het maar doorjagen van de wereld en onze drukker levens af en te even onderbroken wordt. Dat het anders gaat dan anders.

Misschien is dat wel een betekenis van Advent: dat we niet alles kunnen organiseren en in het keurslijf van 24/7 kunnen proppen. Kort geleden bleek uit een onderzoek dat steeds meer mensen verlangen naar een dag zonder prikkels van kopen of festivals of activiteiten. Dat verlangen naar : even niets wordt juist buiten de kerken steeds sterker. We worden allemaal gek van alle activiteiten zonder rustpunten. Mag het een tandje minder?  Temidden van alle kerstdrukte en -gekte is dat ook wat Advent aan de orde stelt. Vanouds is het juist een tijd van verstilling voordat het grote feest losbarst. Dan wordt het feest ook intenser.  Adventstijd is een soort training in wachten. Een training ook in hoop. Dat met het straks weer vieren van “vrede op aarde” die hoop gevoed wordt en levend blijft. Het oefenen van het dwarse van Advent, van leren wachten en verwachten waar iedereen holt. Maar, wachten doet een mens niet graag. Opschieten is het parool. Tijd is geld. Zo verliezen we het besef dat wachten een tijd van rijpen kan zijn.  Advent is ook verlangen. Verlangen naar een tijd die niet rekent met alleen maar productie en nut, maar met tijd om te groeien als mens.

Advent is onderweg zijn
Advent is op die lange weg zijn
van verwachting naar vervulling,
van droom naar werkelijkheid.

Advent is een geduldig wachten
zonder de moed op te geven.
Advent is je eigen leegte
weer vol voelen stromen.

Advent is verlangen
naar ontwapenende nieuwheid,
naar verfrissend leven
dat opborrelt uit de Bron.

Wat wij bedenken is altijd hetzelfde! Het komt niet meer in onze (wereld)bol op dat het anders zo kunnen zijn. Dat alles lachen wij liever weg -misschien uit ervaring, misschien uit pijn. Waarom geloven mensen toch dat ze repeterende breuken zijn Waarom toch altijd die herhaling van de geschiedenis Het is niet steeds hetzelfde; trap er niet in . Maak je klaar. Het zal allemaal anders gaan dan e verwacht want….. alle went – behalve Advent.

Ds. Henk Haandrikman
de Enkhuizer 05dec18