En toch....!

En toch heb ik deze week mijn traditionele burgerplicht weer vervuld. U ook? Het was moeilijk kiezen tussen emotie en verstand. Of eigenlijk tussen “ze” en “wij samen.” Gelukkig hielp de bemoeienis van een aantal Haagse partijleiders ook nu weer een handje. Een aantal slaagt er onophoudelijk in zichzelf en hun “club”, in een negatief daglicht te plaatsen: ze zijn arrogant en weten precies dat het aan die anderen ligt. Zoals ze ook al die klimaatspijbelaartjes misleide kleuters vinden. Anderen zijn alleen maar uit op wat ik zou willen noemen ‘machtsbejag’. Volgens mij een nieuw woord dat ik nu net uitvind, maar u begrijpt vast wat ik bedoel en misschien ook wel wie. Een heel stel in ieder geval.
Je kunt het ook positief benaderen: er zijn er een paar die oprecht idealen lijken na te streven. Zelfs als die idealen niet helemaal strookten met de mijne richtte mijn keuzestress zich op hen: stem daar op. Ze menen het en zullen zich inspannen voor dat ideaal. En ja, dat betekent dat het sluiten van compromissen al begint in het stemhokje, maar is dat erg? In het dagelijks leven doen we toch niet anders? We leren onze nakomelingen allemaal dat ze niet altijd hun zin kunnen krijgen. Nou dan! En hopelijk leren we ze ook dat ons dagelijks leven nooit vrij zal zijn van alle gevaar.

Kees van Zijverden
NHD 22mrt19