Goede Vrijdag

Hoe kom je erop? De dag waarop je grote voorbeeld, je leidsman, afschuwelijk vermoord is Goede Vrijdag te noemen. Het was na een showproces, dat wel. Alle autoriteiten van die tijd hebben er hun zegje over gezegd en ook gedaan wat autoriteiten in het nauw plegen te doen: doorschuiven en handenwassen. Sindsdien heeft die gebeurtenis velen beziggehouden. Het heeft prachtig toneel, meesterlijke schilderijen, schitterende muziek en meeslepende literatuur opgeleverd. Maar het heeft ook bijgedragen tot ondoordachte conclusies van mensen, die tot afschuwelijke consequenties leid(d)en. Conclusies, niets menselijks is ons vreemd, die de verantwoordelijkheid voor gebeurtenissen ver van ons af duwen. De apostel Paulus zei het immers al: onze geest is – misschien – wel gewillig, maar het vlees is zwak. Dat is ook het unieke van Jezus geweest: die hele mens was sterk. Zo sterk, getuige ook de aan ons overgeleverde Kruiswoorden, dat hij tot op het allerlaatst trouw bleef aan wat hij als zijn roeping zag. Trouw aan mensen. Trouw waarin hij de hele wereld lijkt te betrekken: degenen die hem rechtstreeks kwaad doen – de soldaten -, degene die zich op het allerlaatst nog op hem beroept – de misdadiger aan het kruis naast hem – en zijn naaste familie en volgelingen – moeder Maria en zijn volgeling Johannes. De dag waarop een mens zich zo doet kennen, noemen we met recht Goede Vrijdag.

Kees van Zijverden
NHD 19april2019