Handen

Van nature ben ik ongeduldig van aard. Als ik dat weer eens op mijn moeder uitleefde zei mijn vader: rustig nou, je moeder heeft ook maar één paar handen. Geen opzienbarende mededeling, wel heel erg to the point: bijna alles wat mensen tot stand brengen, doen ze met hun handen. Het mechaniek van de hand is een wonder van vernuft. Het bezit van zo’n instrumentarium schept een grote verantwoordelijkheid. Combineer het met onze al evenzeer aangeboren intelligentie en we zijn tot alles in staat. Nou ja: bijna alles! Dat ‘bijna alles’ niet altijd ‘allemaal goeds’ is wordt verrassend duidelijk aan wie dag in dag uit met aandacht de kranten leest. Het vertrek van een directeur bij een grote voetbalclub, de moord op een advocaat, de vondst van al weer liters smurrie in de Brabantse bossen, het hardnekkig volhouden door bestuurders van diverse kleur dat de belastingdienst geen fouten maakt en bovenal de onmacht om beloften betreffende het klimaat van onze aarde na te komen. Nee, sorry, het moet wel betaalbaar blijven. Maar intussen wordt de rekening gepresenteerd aan wie dat het minst kunnen betalen. De Protestantse Kerk vatte recent haar visie op de toekomst samen onder de titel ‘Van U is de toekomst.’ En voor wie dat nogal passief vindt klinken: is het niet juist onze opdracht de handen van God op aarde te zijn?

Kees van Zijverden
NHD 5 nov. 2021