Zondag 17 januari * 2e zondag na Epifanie * mevr. C.M.A. Frederiks

Welkom en afkondigingen door ouderling

Begroeting en bemoediging, korte inleiding

Voor mij is dit de eerste digitale dienst, waarin ik voorga, beetje vreemd zo’n onzichtbaar gehoor. Wel nam ik al deel aan een groot aantal digitale diensten en ik ontdekte daarbij wel een groot voordeel: je kunt meezingen. Je kunt zelfs keihard meezingen. Meezingen: dat stond hier tot 2 dagen geleden. Toen kwam de aanwijzing van de PKN om ook tijdens de opname van digitale diensten geen zangers meer in te zetten. In Biddinghuizen heeft dat tot een tragische uitbraak geleid. Meezingen met de zangers die in de kerk de liederen ten gehore brengen is er dus niet meer bij. Maar u kunt wel meezingen met alle anderen die deelnemen aan deze digitale dienst.  Ik wil dat iedereen aanbevelen: het geeft verbondenheid en als je je fantasie de vrije loop laat kun je je voorstellen dat boven Enkhuizen heel zacht een wolk van gezang hangt. Je kunt je voorstellen dat een duif behaaglijk boven Enkhuizen vliegt en deze klanken weer opvangt. Bijna een wonder zou dat zijn.

We gaan het in deze dienst over wonderen hebben. Met name over het wonder in Kana waar water in wijn veranderd werd. Het wordt het eerste wonder van Jezus genoemd, maar daarvoor hebben al eerder gebeurtenissen plaatsgevonden die als wonder geduid kunnen worden. Zo lopen er al leerlingen spontaan met Jezus mee.  Zij moeten iets gezien of gevoeld hebben dat hun deed besluiten dat Jezus voortaan hun leraar en leider zou zijn. Als dat al geen wonder is, dan is het toch wel zeer wonderlijk!

Daarom gaan we die gebeurtenis bezingen in het openingslied. We zingen lied 531 vers 1 en 3:

Jezus die langs het water liep

Gebed
Kyrie: Lied 301K Kyrie
Gloria: Lied 302:1 God in den hoge

Gebed bij opening van schrift: lied 317

Lezing Joh 2: 1-11, acclmatie: ‘Wij danken God’

Preek

Het verhaal van de bruiloft te Kana is uniek voor Johannes, geen andere evangelist heeft het erover. Het staat ook een beetje vreemd in dat boek: dat nogal verheven en mystiek begint. In den beginne was het woord en uitleg hoe dat woord vlees geworden is. En dan ineens een bijna huislijk tafereel van een bruiloft, waar Jezus aanwezig is met de inmiddels om hen heen verzamelde leerlingen en ook zijn moeder is van de partij. Bezorgd merkt zij op dat er geen wijn meer is, een nauwkeurige huisvrouw, eerder een Marta dan een Maria. Jezus lijkt niet blij met die mededeling. Zijn antwoord is in het Grieks: wat is er tussen U en mij vrouw. In verschillende bijbelvertalingen verschillend weergegeven.

Zo zegt de Nieuwe Bijbelvertaing: Wat wilt u van me?, duidelijk onaardig en de oudere NBG vertaling zegt Vrouwe wat heb ik met u van node? De Willibrord vertaling vraagt zich af: vrouw is dat soms uw zaak? De hoeveelheid wrevel verschilt maar het is wel duidelijk dat Jezus niet blij met de opmerking is. Mijn tijd is nog niet gekomen voegt hij haar toe. Maria handelt als wijze moeder, ze gaat er niet op in maar treft vast wat voorbereidingen, zegt vast tegen de knechten dat zij wel moeten doen wat Jezus zegt. Hij trekt wel bij zal ze gedacht hebben. En inderdaad, niet veel later geeft Jezus de opdracht om 6 watervaten te vullen met 2of 3  metreten. Ik heb het nog even nagekeken. Een metreet is inderdaad bijna 40 liter. De totale vloeistofhoeveelheid is tussen de 480 en720 liter en dat nadat er al wijn gedronken is.

Het verhaal laat veel vertrouwen zien, dat het uiteindelijke  wonder mogelijk maakt. Niet alleen Maria die erop vertrouwt dat haar zoon toch zal meewerken, maar ook die knechten die van de ws onbekende gast Maria aannemen dat zij moeten doen wat die zoon van haar zegt en dan ook nog eens dew aanwijzingen van de jonge en nog weinig bekende man Jezus opvolgen..

Vertrouwen en geloof: in het Grieks hetzelfde woord.

Het wonder wordt mogelijk door geloof!

Daarna de banale verbazing van de ceremonie meester. Als de bruiloftsgasten al het nodige ophebben komt pas de beste wijn te voorschijn. En niet te weinig. Zelfs bij een zeer groot gezelschap is er geen doorkomen aan zou je zeggen.   Voor mij is dat vertrouwen, dat Maria en Jezus in elkaar hebben, maar ook de knechten die in aansporing van Maria braaf doen wat Jezus zegt een eyeopener. Wonderen worden in geloof herkend. En ik kom dan weer even op dat zingen terug. Wie zingt ziet met hartogen ziet soms poorten even opengaan dicht iemand naar aanleiding van psalm 100. En een duits lied zegt, waar men zingt kun je je rustig aansluiten, want kwade mensen zingen niet.

Er zijn eigenlijk twee soorten wonderen, die waarin het onbestaanbare gebeurt en daardoor indruk maakt. Men wil een teken zien klonk het toen en klinkt het nu. Toen was Jezus daar niet blij mee: een overspelig volk vraagt om een teken bijt hij de mensen die erom vragen toe. Nu in deze vreemde tijd, dromen we ervan dat de corona pandemie tot staan gebracht wordt, dat in Amerika de wijsheid het zal winnen van wantrouwen en haat. Dat zal niet ineens geschieden. We moeten bij deze verlangde veranderingen nagaan in hoeverre we daaraan niet alleen door vertrouwen maar ook door actie aan bij kunnen dragen.

En dan is er het wonder waarin iets onwaarschijnlijks ons blij maakt en we iets voelen van verbondenheid en heil. Dat geeft aanleiding tot geloof en vertrouwen, maar er is ook geloof nodig om die wonderen te herkennen.  Het lijkt bijna iets als de kip en het ei. Met nuchter redeneren kom je nu niet meer verder. Dichters kunnen ons wel op dat spoor van het ontstaan van het wonder zetten. Zij worden niet gehinderd door strikt logische redeneringen waarin elk beginnend wonder verzandt.

Het gedicht dat ik u hiervoor wilde voorlezen was ik kwijt. Maar omdat we bij het kerstmaal al het Lucas evangelie in  het Frans nederlands en engels lazen leek het mij leuk om enkele zinnen in het Swahili te lezen. Onverstaanbaar maar wel bemoedigend: ook in verre vreemde talen wordt het evangelie gehoord. Ik ritste mijn Swahili bijbel open en… daar was het gedicht. Een wondertje? Ik weet het niet . Wel iets waar ik heel blij van werd.

En ja, dat gedicht van Guilaume van der Graft luidt als volgt:

Soms, als ze hun longen te boven zingen,
het dak staat bol van geluid, kijk ik mijn ogen uit:
alles verandert, de dingen staan stil te dansen, het altaar haast
swingende, pinkstertongen worden de kaarsen en de gezichten
van de gewoonste stervelingen glanzen van licht. Ik verwonder mij tot ik versta:
zonder die tranen in mijn ogen, had zich de wereld niet bewogen
gingen de dingen niet opgetogen al dat geloven achterna.

Amen

Lied 98: 1 en 4 Zingt een nieuw lied

Voorbeden eindigend met onze Vader

Collecte aangekondigd door diaken

Lied 791: 1,5 en 6 Liefde eenmaal uitgesproken

Bede om zegen

Amen