Zondag 21 juni * ds. Henk Haandrikman

 

Muziek                   vioolsonate in G J.S. Bach BWV 1021  adagio

Welkom door ouderling van dienst

Moment stilte

Kaarsen worden aangestoken  intussen klinkt lied 285

Groet en Bemoediging

Genade zij u en vrede van God de Vader en van Jezus Christus, onze Heer

Onze hulp is in de naam van de Heer
die hemel en aarde gemaakt heeft.

Inleiding

Vandaag begint de zomer. We zien dat terug in de uitbundige bloemschikking.
Het blijft iets vreemds dat nu de zomer begint de dagen al gaan korten. Dat moment zou in mijn gevoel pas veel later horen.

We volgen in de kerk niet  in de eerste plaats de seizoenen maar het leven van Jezus
maar ook in de seizoenen kunnen we ons leven herkennen. De zomer is een tijd van vrucht dragen, wat in stilte is gegroeid, draagt nu uitbundig vrucht. Uit veel verhalen uit de Bijbel komt naar voren dat wij het geheim van de groei niet kennen. Hier in Seed-valley en elders wordt enorm veel onderzoek gedaan en wordt veel ontrafeld maar er blijft verwondering over hoe het groeit.

Ook bij ons mensen kunnen we spreken over de zomer van ons leven, is er een tijd van rijpen en vruchten plukken. Ook wij hebben de groei niet in eigen hand, hoewel we zeker in onze groei-economie vrucht dragen vaak verwarren met productiviteit en prestatie.

Er is een andere groei, ook in het geheim. Voor die groei willen wij de akker onderhouden, naar tekenen van die groei zijn wij op zoek, zo klinkt het in lied 220:1.

Zang            lied 220:1

Gebed

God, wat klein en onbeduidend is behoedt U,
het kleinste zaad brengt rijkelijk vrucht voort.
Onzichtbaar voor onze ogen,
groeit met uw zegen en de kracht van de aarde ieder gewas.
Maak ons eerbiedig
voor dit geheim, ook nu.
schenk ons vertrouwen in uw zorg,
maak ons bescheiden
en toegewijd aan elkaar,
zo bidden wij U door Jezus die gezaaid is in de aarde
en vrucht draagt tot op van daag. Amen.

Wij luisteren naar couplet 4 van lied 220

Gebed om ontferming en lofprijzing

Wat trok er niet allemaal
aan onze ogen voorbij
deze week:

een wereld die weer wat meer de vrijheid neemt
met alle spanningen die dat met zich mee brengt
het leven dat weer wat meer zijn gewone loop krijgt
en de onrust die dat geeft
willen we dat wel?

Ook nu gaat het zijn onnavolgbare gang
we worden zelf
meegetrokken
kanten opgeduwd
meningen worden gevraagd.
ons hart en ons verstand
worden zomaar gegijzeld
door verwarring, onzekerheid en boosheid
hier leggen we dat alles voor U neer
en blijven we zoeken naar wat heilvol is
en toekomst biedt aan mens en dier en aarde
zo roepen wij

Heer, ontferm U, Christus, ontferm U, Heer, ontferm U.

En wij prijzen uw naam want dat U ons vasthoudt en ons houdt bij uw visioen
vervult ons met dankbaarheid
wij prijzen uw naam
met snarenspel

Muziek                   vioolsonate in G J.S. Bach BWV 1021vivace

Inleiding op de lezing

In hoofdstuk 10 van Matteüs zendt Jezus de discipelen er op uit om te doen wat Hij doet: heelheid brengen waar verdeeldheid en pijn en verdriet is.

Lezing                             Matteüs 10: 16-20

Zingen                             lied 362: 1 en 3

Overdenking        

Als schapen onder de wolven worden de discipelen door Jezus de wereld in gestuurd.

Met de terugkeer van de wolf in Nederland, is er een discussie los gebarsten wat we daar mee aan moeten? Aan de ene kant is het prachtig dat de natuur in die zin weer zijn plek in neemt maar aan de andere kant trekt diezelfde natuur zich niet zoveel aan van allerlei grenzen die wij stellen. En gaat het principe van natuurlijk leven en overleven al ten koste van heel wat schapen. Er worden allerlei oplossingen bedacht tot en met wolfproof hekken  om de schapen te beschermen en de wolven buiten te houden.

Hier zien we een omgekeerd verhaal: hier gaan de schapen de veilige omheining uit.

Het doet me denken aan de tijd in mijn eerste gemeente. Ik woonde aan de Lekdijk en het was aan de bewoners om daar het gras van de dijk naast je huis te maaien. Een flink stuk dus een paar geiten leek me de oplossing.  “Als je wilt leren vloeken, moet je geiten nemen”, zei een gemeentelid, toen ik mijn voornemen aan hem vertelde. Nou, ik wist al snel wat hij bedoelde. Het zijn ware ontsnappingskunstenaars. Het was prachtig om mee te maken toen het eerste jonkie geboren werd. Die beestjes zijn meteen al zo compleet, ‘t is ongelooflijk, en, ja hoor, een van de eerste dingen die het beestje deed was een gat vinden om te ontsnappen. Daar stond het luid te mekkeren en moeder stond aan de andere kant van het hek. Ik natuurlijk alle gaten dichten. Maar altijd weer vonden ze een nieuw gat.

Er is ook een soort gelijkenis of een rabbijns verhaal dat daarover gaat.  Er was eens een geitenbokje dat in de omheining een gat had gevonden. Het kroop er doorheen. Het was blij weg te kunnen. Het trok erop uit, maar vond de weg niet meer terug. En toen merkte het dat het door een wolf werd gevolgd. Het liep en het liep, maar de wolf bleef het op de hielen zitten, tot de herder kwam, het bokje redde en het liefdevol terug naar de kudde droeg. Maar hoe de mensen er ook op aandrongen, de herder weigerde het gat in de omheining dicht te maken.

Een beeld van God die ons de vrijheid en de verantwoordelijkheid gunt, ons geen beperkingen oplegt maar de ruimte gunt om  op zoek te gaan naar de vrijheid. Wetend dat er we veel dingen tegen zullen komen die vrijheid beloven maar juist ons afhankelijk en onvrij maken, ons daarbij steeds een thuis biedend tot we op het spoor komen van wat werkelijk vrij maakt. De vrijheid van waar uit Jezus leefde. Was Hij herder, was Hij schaap? Was Hij beide. In ieder geval wolven genoeg maar Hij liet zich niet weerhouden om die vrijheid uit te dragen en zo zendt hij hier zijn discipelen op pad, als schapen onder de wolven.

Hij heeft even hiervoor zijn Bergrede gehouden. Met dat programma zendt Hij hen, zendt Hij ons de wereld in: met het geloof dat een glimlach sterker is dan een wapen, dat datgene wat mensen verenigt sterker is dan wat hetgeen mensen scheidt, dat verschillend zijn een rijkdom is en geen bedreiging, dat je bereid bent om hoop de argwaan te laten overwinnen, dat jezelf de eerste stap zult moeten doen en niet de ander, dat je je kunt verheugen over de blijdschap van je buurman, dat je kunt genieten zonder te willen bezitten, dat het onrecht dat een ander treft jou net zo aangrijpt als het onrecht dat jezelf overkomt, dat je zonder eigenbelang iets kunt geven en je zonder reserve een aangeboden dienst kunt aanvaarden, dat vergeving verder gaat dan wraak en je liever bedrogen wordt dan een ander aanrecht aan te doen. Dat je weigert mee te gaan in het denken: na ons de zondvloed. Datje gelooft dat vrede mogelijk is.

Ja, kwetsbaar als een schaap onder de wolven deze levenshouding. Bedreigd ook,  en je zou er een sterk hek om heen willen zetten maar deze levenshouding zal altijd weer een gaatje zoeken om naar buiten te gaan. Met mijn God spring ik over een muur, zingt een psalm. Zo zoekt geloof altijd weer een weggetje, een gat in een hek, een bres in alle muren die we zelf optrekken of om ons heen worden gezet.

Ik vind dat heel troostend die les van het geitje.

Muziek                             viooltrio        vioolsonate in G J.S. Bach largo

Collectepraatje

Gebeden

Wij danken U voor de vrijheid die U ons biedt,
vrijheid in verantwoordelijkheid

Wij danken U voor de ruimte die U schept
niet ongebreideld maar zo dat met de
heilzame beperking van uw geboden
leven mogelijk is in harmonie met elkaar en met de schepping

Wij danken u voor en bidden voor wie dit alles durven uitdragen en voorleven
temidden van zoveel ik-gerichte en groepsgerichte uitingen
voor wie zonder dat zij het weten anderen goed doen
voor wie zorg dragen voor weerloze mensen en opkomen voor de kwetsbare aarde.

wij bidden voor wie zich opsluiten,
muren en hekken optrekken
rondom eigen gelijk en eigen volk
voor wie zich terug trekken in hun bubble
en het grote geheel niet willen of durven zien

Waai met uw geest al onze gedachtenspinsels opzij
dat wij zien waar we iets kunnen betekenen
en ervaren dat juist die ander ons maakt tot beeld van U.

Wij bidden dat wat nu groeit aan inzicht welke kant het op zou moeten
wordt gekoesterd en verzorgd opdat deze tijd van angst en zorg kan open bloeien
naar een toekomst die steeds meer lijkt om uw koninkrijk

Wij bidden voor van wie de volle aandacht nu wordt opgeëist door gezondheidszorgen,
financiële zorgen, voor wie verteerd worden door spanningen.

Bidden wij in stilte…

Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome.
Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schulden
zoals ook wij onze schuldenaars vergeven.
En leid ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze.
Want van U is het koninkrijk
en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

Slotlied                 lied 970: 1, 3, 5

Zegen                              De genade van onze Heer Jezus Christus
en de liefde van God en de gemeenschap van de heilige Geest,
zij met u allen. Amen

Muziek                   viooltrioMuziek viooltrio

voorganger Henk Haandrikman
orgel            Christine Janssen
muziek        Jerry Korsmit (klavecimbel)
Martijn Plomp (viool)
Johannes Hulshof (cello)
zang            Geanne van Soelen
ouderling van dienst   Greet de Boer
diaken van dienst         Fenna Smit
lector                               Gerrit de Graag
koster                              Tjeerd Bielsma
camera                            Peter Karreman
geluid                              Jerry Korsmit
bloemschikking            Tsjikke Eveleens