Zondag 24 mei * zondag Exaudi * pastor Louise Kooiman * online viering

laatste zondag na Pasen: Exaudi of ‘Hoor!’ genoemd naar de tekst in Psalm 27:7

Orgel: Andante uit Triosonate in d – J.S. Bach

Welkom en mededeling

Paaskaars aansteken

Zingen: Lied 925:1 Wek mijn zachtheid weer. 3 x

Bemoediging en groet

Lit. bloemen

Zingen: Psalm 27: 1,4,7 Mijn licht, mijn Heil is Hij mijn God en Here.

Inleiding

Hoe moet het nu verder?, zullen de discipelen gedacht hebben. Voordat ze hun gevoelens kunnen uitspreken zegt Jezus: ‘Ik laat jullie niet als wezen achter’.
Het is de kern van wat de troostrede van Jezus wordt genoemd. Zijn dood moeten ze niet als een mislukking zien, als het einde.
Maar als een teken van het heengaan naar Zijn hemelse Vader, om zo des te beter bij hen te kunnen blijven.
Met deze woorden mogen wij de week ingaan.
Woorden van troost en dat we ons geen zorgen behoeven te maken.

Kyrië: Groter dan ons hart. Huub Oosterhuis

Lezing: Mattheüs 6: 24-34

Zingen Lied 979: 1,2,6,7,14 De vogels van de bomen

Uitleg

Lieve mensen van God,

De leerlingen zijn verweesd achtergebleven nadat Jezus van hen is weggegaan. Hoe ziet de toekomst eruit zonder hun leraar en meester. Ze voelen zich onzeker. Wat gaat er komen? Er is beloofd dat het goed komt maar hoe en wat en waar en vooral wanneer?

Wellicht kennen we dit gevoel, zeker in deze corona tijd.  We willen zo graag duidelijkheid en weten waar we aan toe zijn. Wat kan er volgende week, wat mag er volgende maand? Wanneer naar school, wanner weer sporten of naar het theater of restaurant. Kan ik met vakantie, en wanneer is deze onzekere toestand voorbij? Duurt het nog een paar maanden, een half jaar, een jaar misschien? Of nog langer? Komt er ooit een vaccin? En dan lezen we vanmorgen deze tekst:

Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Deze tekst was onze trouwtekst, dus zo is deze tekst, zolang Hein en ik getrouwd zijn, bij ons thuis al regelmatig langsgekomen. Het bepaalde ons erbij dat het om vandaag gaat en dat die dag waard is om geleefd te worden. Niet dat wij dit altijd ook zomaar kunnen doen. Juist omdat het niet gemakkelijk is om je daar aan over te geven, Ik heb zo vaak ontdekt hoe moeilijk dat is. We zijn zo gauw geneigd om alweer te regelen en te organiseren voor de tijd die komt.

Want leven bij de dag is niet een eenvoudige opgave. Er zijn toch je verantwoordelijkheden, en soms moet je toch ook dingen regelen voor morgen of volgende week of volgende maand.

En natuurlijk is daar niets mis mee.  Jezus bedoelt ook niet dat we onverantwoord  zouden moeten leven, al hebben veel mensen dit wel vaak zo begrepen. Natuurlijk mag je vragen stellen over de toekomst. Het gaat niet om naïviteit of dat je je kop in het zand moet steken.

Hij zegt dat we ons over bepaalde zaken geen zorgen moeten maken, en wel over de dingen die iedereen juist zo bezig houden: of je het wel redden zult, of er brood op de plank zal zijn en iets om aan te trekken.  En dan nog: voor vandaag mag je ook dáárover inzitten. Want soms horen ook de materiële sores tot de narigheid waar elke dag genoeg aan heeft.

Niet onbezorgdheid, en onverantwoordelijkheid  maar leven bij de dag is dus wat Jezus ons duidelijk wil maken. Dat laatste betekent dat je de zorgen, angsten  of de narigheid van vandaag voluit serieus kunt nemen. Je blik wordt verkort tot vandaag, en daardoor verwijd tot wat er om je heen gebeurt. Je ziet écht wat er loos is doordat je niet al te veel bezig bent met dagen die nog moeten komen. Er komt aandacht vrij die nodig is om de last van vandaag serieus te nemen.

Enige tijd geleden bezocht ik een ernstig zieke vrouw. Ze wist dat ze binnenkort dood zou gaan en ze had angst voor de toekomst. En toen ik vroeg hoe het met haar ging en wat zij nog verwachtte, vertelde ze mij dat ze alleen maar kon vertellen hoe het vandaag met haar ging. “Ik leef maar per dag, en ben blij met iedere dag, hoe het morgen zal zijn weet ik niet. Ik heb mijn handen al vol aan vandaag”. Om overeind te blijven, om te kijken wat er nog valt te genieten. Zo kan ik het een beetje blijven overzien en is iedere dag weer een dag erbij.

Ze had moeten lachen om een tv reclame waar iemand haar crème aan wilde prijzen tegen rimpels voor het ouder worden. Ik zal ze niet nodig hebben, zei ze. Die toekomst is er niet, ik heb alleen nog vandaag als perspectief. Ik wil vandaag leven, genieten en verdrietig zijn. Zo vraag ik of God mij iedere dag weer door de dag wil helpen.

Ook Jezus leefde dit zo voor, als we de verhalen horen, door stil te staan bij wat er op zijn pad kwam. Wij richten ons vaak op wat er in de toekomst allemaal zou kunnen gebeuren, maar er is ook vaak gebrek aan ruimte voor wat hier en nu gebeurt.

Maar het zou toch zo zonde zijn dat we dingen niet zien die vandaag aandacht vragen omdat we zo druk zijn met de toekomst.

Over de vogels en de lelies spreekt Jezus niet om het zonnig te latenklinken. De lelies gaan het vuur in en over de vogels werd niet bijster romantisch gedacht, het gaat niet om de idylle van het zorgeloze natuurleven.

Het gaat er om dat we aandacht hebben voor wat ons en die ander bezighoudt of raakt. Of we hierin mogen vragen of God ons nabij kan zijn, als we het zelf of die ander bijna niet meer uithouden. Die zieke mevrouw was niet bezig met volgende week, of volgende mand. Dat zou er wel eens helemaal niet meer kunnen zijn. Maar ze beperkte zich tot de moeilijke en waardevolle momenten die er nog over waren. En de dood, de toekomst liet ze bij God.

Ik weet het ook allemaal niet zei ze, maar ik vertrouw er op dat het goed komt.

Wij zouden het wel willen om, de toekomst veilig te stellen. Maar de kunst is, de toekomst aan God te laten en aan vandaag zwaar te tillen.

Iedere dag horen we deskundigen die iets vertellen over de tijd waar in we zitten en hoe het verder zal gaan. Het is een moeilijke en spannende en soms eenzame tijd waarin we nu leven. Maar laten we kijken naar wat de dag ons desondanks kan brengen. Een telefoontje van een bekende of familielid. Een gesprekje met je buurman of buurvrouw. Een bloemetje of een kaartje die je krijgt, of misschien wel zelf verstuurt. De natuur die weer openbreekt en het mooie weer.  Die prachtige muziek of dat mooie boek, waar je nu eindelijk aan toekomt. Hopen dat deze dag waard was geleefd te worden.  Het is zo zwaar om alleen maar de toekomst te willen grijpen, hoe begrijpelijk ook.  Om ook vandaag te leven en te genieten is zo waardevol, we mogen ons leven de wereld en de toekomst overgeven in de handen van God. Want wij mogen toch geloven dat eens alle onze tranen afgewist zullen worden, Ook al begrijpen  we niet altijd alles we mogen ons geborgen weten in Gods hand.

Niet om onze verantwoordelijkheid te ontlopen. Maar door er voor te zorgen dat wij ons er niet aan vertillen. Dat het leven niet te zwaar wordt. Dat iedere dag genoeg heeft aan angsten en zorgen, en aan mooie en waardevolle momenten. En  ook al hebben angsten en machten, onzekerheden  en ziekten ons soms te pakken en voelen wij dat het niet uit te houden is mogen we het neerleggen bij God. We mogen ons overgeven aan zijn onmetelijke liefde. Want wij staan in zijn handpalmen gegrift.

Dat is een belofte en een geschenk.  God wil ons daarin nabij zijn we mogen vertrouwen op die woorden.  De leerlingen wachten op zijn belofte, heb vertrouwen, ik zal jullie nabij zijn.

Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Ik moet denken aan de prachtige woorden van Oosterhuis

Zo vriendelijk en veilig als het licht
zo als een mantel om mij heen geslagen
zo is mijn God, ik zoek zijn aangezicht
ik roep zijn naam, bestorm hem met mijn vragen,
dat Hij mij maakt, dat Hij mijn wezen richt.
Wil mij behoeden en op handen dragen. 

Amen

Zingen lied 221 : 1, 3 Zo vriendelijk en veilig als het licht

Danken en bidden.

Zingen slotlied:1 –4 Een land om van te dromen.

WEGZENDING EN ZEGEN
orgelspel . Komm, Heiliger Geist, Herre Gott – Dietrich Buxtehude

Medewerkenden:
Voorganger: pastor Louise Kooiman
Organist:      Jan Spijker.
Ouderling:   Greet de Boer
Lector:          Ria Bosch
Zang:            Tjeerd Bielsma, Hein van Dokkum, Greet de Boer, Christine Janssen
Beamer:       Peter Karreman en Jerry Korsmit.
Bloemen:     Tsjikke Eveleens