Murmureren

Kent u die uitdrukking? Ik wel en al gebruik ik hem nooit, ik vind het wel een prachtig woord, dat door zijn klank precies aanduidt wat bedoeld wordt: een onomatopee. Maar, het is ook een iteratief: een woord dat duidt op een zich herhalende handeling. Zo kun je veel zeggen in slechts één woord. En dat is precies wat er dezer dagen in den Haag en elders gebeurt: de boeren en de bouwers, de zorgers, de pedagogen, de pensionado’s en de politiemannen en -vrouwen, ze zeggen allemaal, en voor de zoveelste keer, dat het zo niet langer kan. Om van de klimato- en meteorologen maar te zwijgen. En het verwarrende is dat je bij allemaal het idee hebt dat ze wel een beetje gelijk hebben.

Zoals wel meer begrippen in onze taal heeft ook murmureren een bijbelse achtergrond. Een achtergrond met een wat negatieve bijsmaak: als er in een bijbelverhaal door ‘het volk’ gemurmureerd wordt, wordt dat dikwijls afgekeurd zoal niet afgestraft, terwijl je als argeloze lezer toch wel sympathie voor die protestanten voelde. Onrechtvaardig?
Misschien, maar zowel het eertijdse als het huidige murmureren kenmerkt zich vooral door het ontbreken van constructieve voorstellen: hoe moet het dan wel? Waarbij het bijna automatische “er moet geld bij” toch weinig creatiefs heeft en “het moet anders” al helemaal niet.

Kees van Zijverden
NHD nov19