Solidariteit

Solidariteit: mooi woord, dat we vaak gebruiken. Volgens Van Dale staat het voor ‘bewustzijn van saamhorigheid en bereidheid om de consequenties daarvan te dragen.’ Ook als we het beestje niet bij die naam noemen doen we er toch dikwijls een beroep op. Kijk maar naar de corona-persconferenties van de minister-president. En het werkt: we zijn solidair met elkaar en houden dus 150 cm afstand, we hebben begrip voor de getroffen ondernemers en bedenken een financiële tegemoetkoming. We weten dat we ooit de rekening gepresenteerd krijgen.
Maar er zijn ook grenzen! Als de Grieken in opperste nood een beroep op ons doen voor een aantal verweesde vluchtelingenkinderen, dan verzint onze staatssecretaris een uitvlucht. Als de Italianen binnen de ooit uit solidariteit gestichte Europese Unie vragen om hulp staan we vooraan om nee te zeggen. En als er een beroep gedaan wordt op de rijke landen (dat zijn we nog steeds!) om steun voor het door corona getroffen Afrika dan roepen we ‘njet’ want dat staat in ons regeerakkoord. Solidariteit is een mooi woord, maar er zijn grenzen …. (Alleen soms, als het echt moet, vergeten we dat even!)
Gebiedt solidariteit ons dan de problemen van de hele wereld op onze nek te nemen? Nee, natuurlijk niet, maar wel om naar vermogen, samen met anderen bij te dragen aan oplossingen voor gezamenlijke problemen. Hoe deed Sint Franciscus dat toch ooit??

Kees van Zijverden
NHD 12juni20