Verward

Ja, ik voel me verward en ik denk in dat gevoel niet de enige te zijn. Wie dacht niet dat ‘het’ allemaal weer ‘normaal’ zou worden? Maar toen kwam Vladimir P. met dat lange betoog over het glorierijke Russische rijk waarvan hij zich kennelijk de erfgenaam waant. Hij redeneerde terug tot het jaar 800 of daaromtrent en schroomde niet de historie hier en daar een beetje bij te buigen in de richting die in zijn kraam te pas kwam. Soms een beetje meer; vooral de laatste bocht, die natuurlijk uitkwam bij hemzelf, mocht er zijn. Ook Poetin toont sporen van verwardheid maar wel van een gevaarlijke soort. Een soort die we al tegenkomen omstreeks 600 voor Christus. We lezen in de Bijbel dat in die tijd Nebukadnezar, de machtige koning van Babylon, van het pad af raakt en gras eet. Ook 600 jaar later, in Jezus’ tijd, is er sprake van verwarde mensen. En ook nu; zelfs in onze volksvertegenwoordiging horen we warrige betogen over een natiestaat, wat dat ook moge zijn. Opmerkelijk, en ook troostend voor degenen die slachtoffer van zulke warhoofden worden, dat die verwarde personen weer bij zinnen komen wanneer ze met gezag worden toegesproken. In de Bijbel zien we zowel DaniĆ«l als Jezus die laten zien: woorden doen ertoe. In gesprek blijven dus.

Kees van Zijverden
NHD 4mrt22