Warm

Ik kreeg het er warm van. Dat had niets te maken met de oververhitte zomer, maar alles met mijn gevoel van schaamte. Ik schaamde me plaatsvervangend voor de uitspraken van onze minister van buitenlandse zaken. Dat de man zei geen land te kennen waar vreedzaam multicultureel wordt samengeleefd, is te vergeven. Tenslotte is hij nog maar kort in dit vak en we hebben heel veel buitenland. Hij heeft zelfs nog geen tijd gehad om de datsja van Poetin te bezoeken. En vergeet niet: hij is van buitenlandse zaken dus van onze binnenlandse zaken hoeft hij al helemaal niets te weten: hij kent alleen een Turkse bakker, die is dan wel weer leuk.
Erger werd het toen hij als voorbeelden met Polen en Tsjechië op de proppen kwam. Maar het toppunt bereikte hij door onze genen erbij te betrekken. Daar zou het in zitten: uw en mijn genen verzetten zich tegen multicultureel samenleven. Het is dus een kwestie van bloedverwantschap!?
Heel eerlijk gezegd: ik voel me niet verwant aan Blok en zijn waarnemingen maar meer aan die van staatslieden als Gandhi, Kofi Annan, Mandela of Obama. Een tegennatuurlijk gevoel volgens Blok?
Toch zou ik al deze borrelpraterij nog wel kunnen vergoelijken als er maar een visie tegenover stond. Een visie hoe dan wèl met de vreemdeling in ons midden om te gaan. Maar of die in ons kabinet gevonden wordt? Blok mag het weten!

Kees van Zijverden
NHD 08sep18