Wat bezielt...

Joke Huijssoonjoke

In deze rubriek vertellen “gewone” West-Friezen over hun geloof. Dit keer Joke Huijssoon(77), getrouwd met Rutger, moeder van twee zoons en oma van drie kleinkinderen. Doet vrijwilligers voor Helpende Handen, houdt van lezen en veel bewegen.

Waar geloof je in?
“Sleutelwoorden voor wat ik geloof, zijn geborgenheid en vertrouwen. Ik denk dat ik God zo onder woorden breng. Mijn geloof is door mijn leven heen steeds in beweging en dat is maar goed ook. Tijden veranderen, ikzelf ook en mijn geloof verandert mee. Een leven zonder geloof kan ik me niet voorstellen – gelukkig, want het maakt mijn leven betekenisvol, het begeleidt me door mijn bestaan. Daar is niets groots en meeslepends aan, het is er gewoon altijd en zo nu en dan wat nadrukkelijker. Het is een veilige basis waaruit ik mag leven.

Voor de kerk heb ik altijd wel vrijwilligerswerk gedaan, vooral met kinderen. Ik vind het belangrijk om hen al vroeg vertrouwd te maken met God en geloof. Ooit kwamen mijn man en ik terecht bij een kerk waar vanwege ruimtegebrek helemaal geen kinderactiviteiten waren. We woonden er tegenover, dus toen hebben we tafels geïmproviseerd zodat we bij ons thuis kindernevendienst konden houden. een leuke tijd!

Geloofsvertrouwen is me met de paplepel ingegoten. Vanwege het werk van mijn vader in Indië, waar ik geboren ben en opgegroeid, verhuisden we veel. Er was niet altijd een kerk of een school in de buurt, dus wat we leerden, kwam vooral van onze ouders. Zo gaven ze hun rotsvaste vertrouwen door. Voor mij geldt ook dat mijn geloof me door alles heen helpt. Wat trouwens niet wil zeggen dat ik veel in de Bijbel lees. Ik vind Bijbelverhalen mooi, maar ik lees en liederen die daarop gebaseerd zijn. Die kunnen me diep raken. Zo mooi dat de Bijbel door zulke verzen heen spreekt.”

Welke rol speelt geloof in je leven?
“geloof is de bodem van mijn bestaan. Dat heb ik van mijn ouders meegekregen. Van hen weet ik bijvoorbeeld dat het Avondmaal zelfs in het Jappenkamp werd gevierd. Met een hapje rijst en een slokje water, want brood en wijn, daar kon je alleen maar van dromen. Dat bevind ik zo bijzonder: hoe groot de misère ook was, het geloof kreeg een plek.

Geloof betekent voor mij: ruimte. Als het gaat knellen, haak ik af. Er is ruimte nodig voor diversiteit – we zijn toch zeker allemaal anders? Dat maakt geloven boeiend, je kunt zoveel leren van de ander.

Ik ben dankbaar dat ik bij een kerkelijke gemeente hoor, dat zou ik niet willen missen. Het mooie van de kerk in deze tijd vind ik dat er steeds meer buiten de kerkmuren gedaan wordt. In Enkhuizen heb je Helpende Handen, Voor Effies, de Voedselbank om maar eens iets te noemen. Maar de kerk houdt zich ook bezig met milieu, met duurzaamheid, hergebruik, zorgvuldig omgaan met alles wat we gekregen hebben. Dat is een Bijbelse opdracht waar ik me graag voor inzet.”

Wat kan er symbool staan voor je geloof?
“Dat kon nog wel eens de regenboog zijn. Dat vind ik een prachtige teken van hoop. Het is Gods verbond van alles wat leeft: mensen, maar ook dieren en planten. Voor iedereen, dus wereldomvattend. En daarbij maakt het niet uit wat je gelooft. Het gaat om de verbinding, die is van God zelf. Dat vind ik heel mooi.”

Wat is volgens jou het belangrijkste in het leven?
“Een waardevolle les die ik leerde, was om de ander met liefdevolle blik vast te houden. Dat heeft me weleens flink moeite gekost, zeker in gestreste situaties. Maar het is zo’n wonder als het lukt. In de ander een mens van God blijven zien, hoe dan ook, dat is de kunst. Dat maakt dat je de ander als et zo waardevol als jezelf ziet. Geloof is gevoelsmatig, ik redeneer er niet zo over. Ik voel het vooral, aan soms hele simpele dingen, kleine eyeopeners om vast te houden. Die kom ik meestal ‘zomaar’ ergens tegen. Onlangs zag ik deze: Wat er ook gebeurt, er wordt voor je gezorgd’ . Kijk, daar heb ik wat aan!”