Wat bewoog Jan de Boer

28-02-1947 –  07-09-2020Jan web

In de rubriek ‘Wat bezielt …’ in het NHD vertelden omstreeks 2010 ‘gewone’ West-Friezen over hun geloof. Zo ook: Jan de Boer, getrouwd met Greet, samen zes kinderen. Jan werkte tot zijn pensioen als zaadtechnoloog. Hij was lid van de Protestantse Gemeente Enkhuizen en daar actief als diaken. Jan overleed deze week.

Het interview:

Waar geloof je in?

Voor mij is God geen persoon, niet in de zin van: er zorgt iemand voor je. God is ongrijpbaar, maar Hij is er als het nodig is. En dat is wederzijds, denk ik: mensen hebben God nodig, God heeft mensen nodig. Ik ervaar God op bepaalde momenten in mijn leven. Dat kunnen mooie momenten zijn, maar ook verdrietige. Voor zulke ervaringen moet je wel openstaan, dat gaat niet altijd vanzelf. Bidden doe ik regelmatig. Het is: dankbaar zijn dat je er bent, voor alles wat je hebt. Het is een rustpunt in mezelf.

Dingen als natuurrampen komen niet van God, daar geloof ik niet in. Mensen denken in oorzaak – gevolg: er gebeurt iets, dus dat komt ergens door. Maar dat valt niet zomaar op God te verhalen. God werkt zo niet. Het is misschien wel te vergelijken met bijbelverhalen: die zetten me ook steeds op andere gedachten. Zo denk ik dat ik het begrepen heb, zo ontdek ik weer iets waardoor zo’n verhaal me weer heel iets anders zegt. De essentie is dát het je wat zegt en dat je er iets goeds mee doet. Filosoof Theodor Adorno (1903-1969) zei het al: ‘de werkelijkheid is groter dan het denkbare’. Dat het allemaal niet vastligt, dat maakt het leven interessant!

Welke rol speelt geloof in je leven?

Geloven wordt steeds belangrijker voor me. Mijn geloof ervaar ik vooral in de ontmoeting met mensen, en dan het liefst ‘op de drempel’ van de kerk: mensen die op zoek zijn, bezig met levensvragen, wellicht opgegroeid met de kerk maar daar niet (meer) actief. Met hen in gesprek zijn, vind ik geweldig leerzaam. Die ontmoetingen verrijken mijn leven op allerlei manieren. Mede daarom werd ik ook zo enthousiast over de voorbereidingen aan de Kersttheatertour die in december 2014 in Enkhuizen gehouden werd. Van zanggroep tot gemeente, van theatergroep tot bloemist, overal en nergens kwamen mensen vandaan om daaraan bij te dragen. Cement tussen al die mensen was het Kerstverhaal, dat op allerlei manieren van waarde werd voor hen allemaal. Prachtig. Een uitgelezen kans voor de kerk om te laten zien wat er allemaal mogelijk is met geloof.

Welk voorwerp drukt jouw geloof het beste uit?

Als een voorwerp mijn geloof uit mag drukken, dan is het wel een anker. Dat betekent God voor mij. In mooie en moeilijke tijden is Hij er. Hij zorgt voor stabiliteit. Kerk en geloof zijn voor mij ankerplaatsen. Daar word ik sterk bij God bepaald en hoor ik verhalen en uitleg waarmee ik verder kan. Ik kom er op adem, ik kom er tot mezelf. Zo’n kerkdienst is een rustpunt in de week. En daarnaast wil ik zelf ook een anker zijn voor anderen. Een plek waar mensen heen kunnen als het minder gaat. Of juist niet, dan proosten we erop!

Wat is volgens jou het belangrijkst in het leven?

Dicht bij mezelf blijven, dat is voor mij het belangrijkste in mijn leven. En ik kan het iedereen aanraden. Het geeft rust en het zorgt ervoor dat ik vanuit mijn eigen kracht werk. Dan doe ik de dingen waar ik goed in ben – dat is goed voor mezelf, maar ook voor de mensen om me heen. En het betekent ook nee zeggen tegen dingen die niet bij me passen. Het is dus geen egoïsme, integendeel. Mijn motto is: blijf je eerlijk ten opzichte van jezelf, dan ben je dat ook tegenover God. Dan kom je tot je recht. En dat is precies wat God graag ziet.

Interview en foto: Irene Versnel
Eerder verschenen in het NHD